Τί πρέπει να κάνουν οι γυναίκες για να εκνευρίζουν τους άνδρες…

March 27, 2009 by astraxan

Να μην λένε με σαφήνεια αυτό το οποίο εννοούν. Ποτέ.

Να εκφράζουν αμφιβολίες. Πάντοτε.

Να κλαίνε. Να κλαίνε συχνά. Να τους λένε ότι αυτοί φταίνε.

Να επαναφέρουν στο προσκήνιο, πράγματα τα οποία είχαν γίνει, ή ειπωθεί, μήνες, ή χρόνια πριν.

Να τους κάνουν να απολογούνται για τα πάντα.

Να βάζουν γυναικεία αντικείμενα στα πράγματά τους και να γράφουν σαχλά σημειώματα στα χαρτιά τους, ως απόδειξη ότι τους σκέπτονται.

Να κουτσομπολεύουν. Να κουτσομπολεύουν ό,τιδήποτε κινείται.

Να τους κοιτούν στα μάτια και να σκάνε στα γέλια.

Να κλαίνε.

Να νευριάζουν με τα πάντα.

Να απαιτούν από αυτούς, να τους στέλνουν μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Να μυξοκλαίνε όταν αυτοί δεν ανταποκρίνονται.

Να χρησιμοποιούν τον πατέρα τους για όπλο. Να λένε, π.χ., ότι ο πατέρας τους τις αγαπούσε πραγματικά και τις είχε σαν «μικρές πριγκίπισσες».

Να αργούν πάντοτε. Να ωρύονται όμως όταν αργούν εκείνοι.

Να μιλούν για τον πρώην τους 24 ώρες το 24ωρο. Να τον συγκρίνουν με τον νυν.

Να πηγαίνουν παντού, ιδιαιτέρως στην τουαλέττα, μαζί με άλλες γυναίκες.

Να κλαίνε.

Να τους κάνουν να προσπαθούν να μαντέψουν τί θέλουν και να νευριάζουν όταν αυτοί δεν τα καταφέρνουν.

Να σχεδιάζουν τον εορτασμό μικρών σαχλών επετείων, π.χ. την μηνιαία επέτειο της πρώτης φοράς που αντάλλαξαν ματιές για πέντε λεπτά στην βιβλιοθήκη. Να νευριάζουν όταν αυτοί ξεχνούν τέτοιες επετείους και μετά να κλαίνε.

Να διοργανώνουν πάρτυ με άλλες γυναίκες και να τραγουδάνε δυνατά το «είμ’ εγώ γυναίκα φίνα ντερμπεντέρισσα και τους άντρες σαν τα ζάρια τους μπεγλέρισα», όταν αυτοί είναι παρόντες. Να τραγουδούν όλους τους στίχους, δυνατά.

Να διορθώνουν τα λάθη που κάνουν αυτοί, κατά την εκφορά τού λόγου τους.

Να ισχυρίζονται πάντοτε ότι είναι χοντρές. Να ρωτάνε την γνώμη τους και μετά να κλαίνε, ασχέτως της απαντήσεως που έλαβαν.

Να δείχνουν το ενδιαφέρον τους για άλλους άνδρες, της ίδιας όμως ανδροπαρέας.

Να τους κάνουν να διερωτώνται. Η σύγχυση είναι καλός σύμμαχος.

Να κλαίνε.

Να κριτικάρουν το ανδρικό ντύσιμο.

Να κριτικάρουν την μουσική που ακούν αυτοί.

Να κριτικάρουν την ποσότητα και το χρώμα των μαλλιών τους, αλλά και το κούρεμά τους.

Να τους αγνοούν. Όταν τις ρωτούν «Υπάρχει πρόβλημα;», να τους λένε ότι αφού δεν καταλαβαίνουν από μόνοι τους, αυτές δεν πρόκειται να τους πουν τί πρόβλημα υπάρχει.

Να προσπαθούν να τους αλλάξουν.

Να προσπαθούν να τους κάνουν να χορέψουν.

Να προσποιούνται ότι ενδιαφέρονται και μετά να το παίζουν αδιάφορες.

Όταν τα θαλασσώνουν, να τους το υπενθυμίζουν πάντοτε και με κάθε ευκαιρία.

Να τους υποχρεώνουν να παρευρίσκονται σε θρησκευτικές τελετές, μέχρις σημείου λιποθυμίας.

Όταν δεν μιλάνε, να τους ρωτάνε: «Τί σκέπτεσαι;».

Να γίνονται εκτός εαυτού, όταν δεν παρατηρούν την νέα τους κόμμωση. Ακόμη και εάν η επίσκεψη στο κομμωτήριο, ήταν απλώς και μόνον για λούσιμο.

Να αναλύουν τα πάντα, μέχρις σημείου αηδίας.

Να κλαίνε.

Να έχουν ως στόχο τους, να τους κάνουν να κλάψουν.